Vandaag, dinsdag 12 januari 2010, wordt de op 12 januari 1910 in het Duitse Düsseldorf geboren Duits-Amerikaanse actrice, Luise Rainer, 100 jaar. Ze is op dit moment de eerste actrice om een Oscar te winnen uit de groep van de nog levende Oscarwinnaars.

 

Luise Rainer

 

In 1933 emigreerde ze naar de Verenigde Staten. Haar eerste Oscar won ze voor haar rol van Anna Held in de musical “The Great Ziegfeld” uit 1936, waarin ze samenspeelde met Hollywoodlegendes als William Powell (1892-1984) – die getrouwd was met Carole Lombard en een relatie had met Jean Harlow – en Myrna Loy (1905-1993). Luise Rainer haalde het tijdens de Oscaruitreiking van Carole Lombard, Irene Dunne, Gladys George en Norma Shearer.

Een jaar later speelde Rainer mee in “The Good Earth”, een film die zich afspeelde in China. Om zich goed voor te bereiden op de vertolking van O-Lan, een arme Chinese vrouw, observeerde Rainer regelmatig de handelingen van Chinese mensen in Chinatown (San Francisco). Om qua uiterlijk ook te lijken op een Chinese vrouw, verloor ze veel gewicht en droeg ze nauwelijks make-up. Ze won er opnieuw een Oscar mee en was hiermee de eerste actrice om twee keer op rij de Academy Award te winnen. De enige andere actrice die hierin slaagde was Katharine Hepburn (in 1967 met “Guess Who’s Coming to Dinner” en in 1968 met “The Lion in Winter”). De andere kandidaten voor de Oscar van 1937 waren grootheden als Greta Garbo (“Camille”), Barbara Stanwyck (“Stella Dallas”), Irene Dunne (“The Awful Truth”) en Janet Gaynor in de eerste verfilming van “A Star is Born”.

Hierna keerden de filmmakers hun rug naar Rainer. Ze werd bestempeld als een actrice waar moeilijk mee te werken valt. Het publiek verwachtte dat Rainer enkel fenomenale acteerprestaties zou leveren in geprezen films. Ze kon echter niet aan deze verwachtingen voldoen. Haar volgende films, “The Emperor’s Candlesticks” en “Big City”, flopten.

Haar conflict met Louis B. Mayer, de baas van MGM, escaleerde en “Dramatic School” uit 1938 zou haar laatste film voor MGM worden. Ze verliet hierna Hollywood en plande om nooit meer terug te keren.

Later streefde ze nog naar de rol van María in “For Whom the Bell Tolls” (1943), maar deze ging naar Ingrid Bergman.

In 1944 liet ze de Verenigde Staten achter om te trouwen met uitgever Robert Knittel. In 1947 beviel ze van een dochter, die ze Francesca noemde.

In 1960 bood Federico Fellini haar een cameo aan in de film “La dolce vita”. Rainer was enthousiast over de rol, maar omwille de herschrijvingen die ze eiste, besloot Fellini haar scène uiteindelijk niet te gebruiken. Rainer was razend, omdat ze naar eigen zeggen veel tijd, geld en energie had gestoken in de voorbereidingen.

In 1989 overleed haar echtgenoot.

Rainer woont tegenwoordig in een appartement aan Belgrave Square in Londen, dat ooit werd bewoond door actrice Vivien Leigh, de hoofdrolspeelster uit “Gone with the Wind”, die in 1967 was overleden.

 

De eerstvolgende nog levende Oscarwinnaressen zijn de 93-jarige Olivia de Havilland, de 92-jarige Joan Fontaine (in 1941voor haar rol van Lina McLaidlaw Aysgarth in Alfred Hitchcock’s “Suspicion”), de 92-jarige Celeste Holm (Beste Vrouwelijke Bijrol voor “Gentleman’s Agreement” in 1947) en de 85-jarige Eva Marie Saint (Beste Vrouwelijke Bijrol voor “On the Waterfront” uit 1954).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s