Vandaag wordt in de Onze-Lieve-Vrouwkerk van Laken de op 29 november 2009 in Sint-Genesius-Rode op 67-jarige leeftijd aan een acute longembolie overleden en op 18 juli 1942 in Laken geboren prins Alexander, halfbroer van koning Albert, begraven.
 
Prins Alexander van België
 
De afgelopen dagen waren er nogal wat foto’s te zien van koningin Astrid, de eerste vrouw van Alexanders vader koning Leopold III. Zou er ooit een kleindochter zo’n frappante gelijkenis met haar grootmoeder vertoond hebben als Astrid en Delphine Boël…
 
 
Ach, ook in Nederland zitten ze met situaties waarin er sterke vermoedens bestaan over het al dan niet wettig of natuurlijk zijn van koningskinderen. We moeten daarvoor wel teruggaan naar de tijd van koning Willem III en zijn dochter Wilhelmina.
Willem werd geboren in Brussel op 19 februari 1817 als zoon van koning Willem II en Anna Paulowna, de zuster van de Russische tsaar Alexander I.
 
Koning Willem III der Nederlanden en Sophie van Württemberg
 
In 1839 trouwt hij met zijn volle nicht Sophie van Württemberg. Een jaar later wordt zijn eerste zoon Willem geboren.
Een maand later doet zijn grootvader Koning Willem III troonsafstand en wordt zijn vader koning Willem II.
In 1843 wordt zijn tweede zoon Maurits geboren.
Op 17 maart 1849 sterft zijn vader en wordt Willem op 32-jarige leeftijd tot koning Willem III gekroond.
 
De prinsen Maurits en Willem
 
Het jaar daarop sterft zijn zoon Maurits op slechts 6 jarige leeftijd. Eind mei 1850 had de kleine prins hersenvliesontsteking gekregen. Zijn ouders – hun relatie was op dat moment al verre van ideaal – kregen ruzie aan het ziekbed over de te raadplegen artsen. De koningin weigerde de lijfarts van de koning haar zoontje te laten behandelen. De koning ontzegde de door Sophie uitgekozen arts de toegang tot het ziekbed. De prins overleed op 4 juni 1850.
Een jaar later bevalt Sophie van een derde zoon, Alexander.
 
De jonge prins Alexander
Koning Sophie op haar doodsbed
 
Sophie sterft op 3 juni 1877. Willem III is dan 60 jaar oud en het Huis van Oranje heeft twee troonopvolgers: Willem en Alexander. Willem had een strenge opvoeding in Victoriaanse stijl genoten die hem voor het leven zou tekenen. Later kreeg hij dan ook nog eens geen toestemming om te trouwen met jonkvrouw Mathilde van Limburg Stirum. Niet alleen ging zijn vader niet akkoord met dit huwelijk beneden zijn stand en verkoos deze een huwelijk met een buitenlandse prinses, de kans is niet uitgesloten dat Willem zou getrouwd zijn met zijn halfzuster. Zijn vader had namelijk een relatie gehad met Julie Marie Barre, de moeder van Mattie, zoals haar roepnaam luidde.
Willem vertrok daarop naar Parijs waar hij zich stortte in een leven van seks, drank en gokken. De Parijse boulevardpers was gek op Le Prince de Citron, en wijdde met enige regelmaat grote scandaleuze verhalen aan de liederlijke handel en wandel van de Nederlandse kroonprins.
Prins Alexander was van jongs af aan nerveus en ziekelijk. Voor zijn moeder was dat reden hem met veel zorg te omringen. Zijn vader ergerde zich daaraan. Bij de uitvaart van zijn moeder, koningin Sophie, in de Nieuwe Kerk te Delft raakt Alexander buiten zich zelf. Vlak voordat de kist in de grafkelder wordt gedragen komt Alexander naar voren, omklemt de kist met beide handen en bedekt het hout met kussen. Het is zijn broer Willem die hem weer in het gareel weet te krijgen.
Willem III maakt zich zorgen over de troonopvolging. Ook zijn drie broers hebben niet voor opvolging voor de troon van het Huis van Oranje kunnen zorgen. Zijn eerste broer Alexander sterft al op 29-jarige leeftijd, ongehuwd en kinderloos.
Zijn tweede broer Frederik Hendrik “de Zeevaarder” huwde een eerste maal met Amalia van Saksen-Weimar-Eisenach maar dit huwelijk bleef kinderloos. Nadat Amalia in 1872 overleed trouwde hij in 1878 met Maria van Pruisen. Na vijf maanden echter sterft Frederik Hendrik behoorlijk onverwacht zonder kinderen na te laten.
De derde broer, Alexander, is slechts vijf maanden oud geworden.
 
Sophie der Nederlanden
 
Zo blijft alleen zijn zus Sophie over om voor nakomelingen te zorgen. In 1842 was zij getrouwd met erfgroothertog Karel Alexander van Saksen-Weimar-Eisenach en kreeg vier kinderen: Karel August (1844), Marie (1849), Sophie (1851) en Elisabeth (1854). Sophie sterft al in 1859, net geen acht jaar oud.
Willem III besluit opnieuw te trouwen. Hij is 61 jaar oud als hij begin 1879 trouwt met de dan 20-jarige prinses Emma van Waldeck-Pyrmont.
 
Prinses Emma
 
Vijf maanden later sterft zijn oudste zoon Willem, 38 jaar oud en totaal berooid, aan een combinatie van tyfus, leveraandoening en uitputting.
 
Kroonprins Willem
 
Alleen de ziekerige, 27 jaar oude Alexander die na het overlijden van zijn moeder en zijn oudste broer stilaan begint te vereenzamen, blijft nu nog over. Willems zus Sophie is 55 jaar en haar kinderen respectievelijk 34, 30 en 25.
 
De kleine Wilhelmina
 
Een jaar later, op 31 augustus 1880, bevalt Willems 41 jaar jongere echtgenote Emma van een dochter Wilhelmina.
 
Sebastiaan Mattheus Sigismund de Ranitz
 
Maar het vaderschap van de 63-jarige Willem III staat ter discussie. Hij zou namelijk op latere leeftijd wegens syfilis geen kinderen hebben kunnen verwekken. Volgens de geruchten heeft men toen in de directe omgeving van Willem III gezocht naar een geschikte kandidaat voor het verwekken van een troonopvolger bij Emma. De keuze zou op Jonkheer Sebastiaan Mattheus Sigismund de Ranitz (1846-1916) gevallen zijn, de zoon van Sebastiaan Mattheus Sigismund de Ranitz (1804-1884) en Anna Margaretha Jacoba Frans. Deze had het in het Nederlandse leger tot ordonnansofficier van Prins Alexander en Kapitein der infanterie weten te brengen. In die hoedanigheid werd hij benoemd tot particuliersecretaris en adjudant van Koning Willem III. Na de dood van de koning zou hij adjudant van Emma worden en later bij Koninklijk Besluit als Jonkheer in de adelstand verheven. In 1894 droeg Emma hem voor voor een bevordering tot Majoor maar dit werd geweigerd door de toenmalige Minister van Oorlog Schneider (1832-1925). Na een bespreking in de ministerraad werd De Ranitz daarna zelfs met pensioen gestuurd, dit ten gevolge van een over hem uitgesproken vonnis van de krijgsraad. Koningin moeder Emma bleef echter vertrouwen op haar adjudant en schonk hem zelf een spel trik trak dat zij geërfd had van haar man Koning Willem III. Ook was van Wilhelmina bekend dat ze toondoof was. Dit is vererfbaar, terwijl bij zowel Emma als Willem III niemand in de familie bekend is die aan toondoofheid leed. Vreemd, want de Ranitz had wel last van toondoofheid. Ook was De Ranitz een goed tekenaar en schilder, zijn werk heeft veel gemeen met de werken van Wilhelmina. Het is denkbaar dat deze eigenschap, creativiteit en themakeuze, eveneens erfelijk is.
 
Kroonprins Alexander
 
Op 21 juni 1884 sterft kroonprins Alexander, ongehuwd en kinderloos, op 32-jarige leeftijd aan tyfus. Omdat zijn vader, die met zijn vrouw, koningin Emma en dochtertje Wilhelmina een vakantiereis naar Duitsland en Zwitserland maakte niet van zins was om zijn verblijf aldaar te onderbreken, wordt de begrafenis alsmaar uitgesteld. De koning keerde uiteindelijk pas op 15 juli 1884 terug.
De kroonprinses is nu de 3-jarige Wilhelmina. Om te verhinderen dat  er een problemen zouden opduiken voor de opvolging als er met de kleine Wilhelmina iets zou overkomen, worden de kinderen van Sophie, de zus van Willem III, voorbereid op het koningschap. Karel August was getrouwd met zijn achternicht Pauline van Saksen-Weimar-Eisenach en had twee kinderen, Willem Ernst en Bernard. Marie was getrouwd met de veel oudere prins Hendrik VII Reuss en had in de zomer van 1884 drie kinderen. Elisabeth trouwde met hertog Johan Albrecht van Mecklenburg. Het huwelijk tussen Johan en Elisabeth bleef kinderloos. Alle drie spreken ze vloeiend Nederlands.
 
De begrafenis van koning Willem III
 
Op 23 november 1890 sterft Koning Willem III. Hij is 73 jaar geworden. Wilhelmina is 10 jaar en zal tot haar 18de verjaardag in 1898 onder het regentschap staan van haar moeder Emma die op 20 maart 1934 zal overlijden.
 
prins Hendrik
 
Toch zijn de problemen voor de opvolging van de Nederlandse troon nog niet opgelost. Op 7 februari 1901 trouwt Wilhelmina met Hendrik van Mecklenburg-Schwerin. Hun huwelijk bracht de eerste jaren vier miskramen. Als Wilhelmina kinderloos overleed kon de troon naar een Duitser gaan en wel naar Wilhelmina’s achterneef Willem Ernst, de groothertog van Saksen-Weimar-Eisenach, zoon van Karel August en kleinzoon van Sophie (zijn broer Bernard was in 1900 overleden). Tweede in de rij was Wilhelmina’s nicht Marie, dochter van diezelfde Sophie. Elisabeth, de andere dochter van Sophie, overleed in 1908.
Op 30 april 1909 werd dan toch een kind geboren, Juliana. Het zou hun enige kind blijven. Pas na de geboorte van Beatrix, Irene, Margriet en Christina tussen 1938 en 1947 kreeg men terug wat ademruimte wat de opvolging van de Nederlandse troon betreft.
 
De kleine Juliana
 
Wilhelmina zal uiteindelijk bijna 58 jaar op de Nederlandse troon zitten, langer dan wie ook van het Nederlandse vorstenhuis. Ze is ook één van de langst regerende monarchen ooit van alle Europese vorstenhuizen.
 
Koningin Wilhelmina
 
Op 4 september 1948 doet zij op 68-jarige leeftijd troonsafstand. Ze sterft op 28 november 1962, 82 jaar oud.
Van de kinderen van Sophie zijn tot op de dag van vandaag nog heel wat afstammelingen in leven.
Na de geboorte van prinses Juliana vertroebelt de relatie tussen Wilhelmina en haar echtgenoot prins Hendrik. Wilhelmina concentreerde zich volledig op haar koningschap en de opvoeding van haar dochter Juliana en daarbij was er voor haar man geen plaats. Hij werd buiten alle politieke aangelegenheden gehouden, hetgeen hij ten zeerste betreurde. De goedmoedige landedelman Hendrik met zijn boertige humor en de strenge en plichtsgetrouwe Wilhelmina groeiden uit elkaar. Een ander groot probleem was het voortdurende geldgebrek van prins Hendrik, dat nog verergerde toen na de Novemberrevolutie zijn groothertogelijke toelage wegviel. Ook de schandalen waarin hij verwikkeld raakte, mede door pogingen geldbronnen aan te boren, maakten het huwelijk er niet beter op. Door François van ’t Sant, een vertrouweling van Wilhelmina, zouden diverse gevallen zijn geregeld waarin Hendrik min of meer werd gechanteerd.
Tijdens zijn huwelijk heeft prins Hendrik meerdere buitenechtelijke kinderen verwekt. Zo zou Willemina Martina “Mien” Wenneker uit Den Helder op 30 november 1907 in Amsterdam bevallen zijn van een natuurlijke dochter van prins Hendrik, Christina Margaretha. Mien huwde in 1909 met haar oom Cornelis Abbo, een huwelijk dat gezien de familieband ongetwijfeld omstreden zal zijn geweest. Abbo was de broer van Wennekers moeder, Maria Wenneker-Abbo. Bij dit huwelijk erkende Abbo Miens dochter Christina Margaretha, die daarbij ook de naam Abbo ging dragen. Ook tijdens het huwelijk van Cornelis Abbo en Mien Wenneker werd er nog een kind geboren, waarvoor er aanwijzingen bestaan dat prins Hendrik de vader was. Dat was Edith Maria (22 juli 1910). Zij trouwde later met een zekere heer Schaap. In september 1992 kwam zij in de publiciteit, doch veel indruk heeft dit niet gemaakt. Het is onduidelijk of zij nog in leven is.
Cornelis Abbo overleed op 10 mei 1913 in Den Dolder. Mien kreeg enkele jaren later een zoon Willem Wenneker (1916), die echter al na 1 maand stierf. Ook van hem wordt vermoed dat Prins Hendrik de vader was.
Bekend is prins Hendriks mogelijk vierde kind bij Mien Wenneker, Albrecht Willem “Pim”. Hij werd op 22 juli 1918 in Den Haag geboren. Een klein jaar later trouwde Mien Wenneker met luitenant Jan Derk Lier, die Pim Lier als zijn zoon erkende tegen betaling van een maandelijkse toelage. Uit het huwelijk van Lier en Wenneker stammen twee kinderen die zeer vermoedelijk wel van Jan Derk Lier zijn, namelijk Jan Derk Philippus Lier (27 januari 1920) en Herman Johannes Lodewijk Lier (25 februari 1921). Daarentegen wordt de tweeling Alida Willemina Martina en Maria Suzanna Cornelia (24 juni 1922) als nageslacht van Prins Hendrik beschouwd.
Mien Wenneker overleed zonder getuigenis over haar relatie met prins Hendrik op 7 september 1973. Haar echtgenoot Jan Derk Lier overleed een half jaar later, op 13 januari 1974 in Den Haag.
 
De grafkelders van het huis van Oranje onder de Nieuwe Kerk in Delft. Zowat alle hierboven vermelde personen zijn in deze grafkelder bijgezet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s