Zullen we het vandaag eerst eens over muziek hebben?

 

George Gershwin George Gershwin

Vandaag, vrijdag 26 september 2008, is het precies 110 jaar geleden dat op 26 september 1898 in Brooklyn, New York City de als Jacob Gershowitz geboren Amerikaanse componist en tekstschrijver George Gershwin werd geboren.

Gershwin werd geboren als zoon van Russisch-Joodse immigranten. Bij veel van zijn werk schreef zijn broer Ira de teksten.

Gershwin begon zijn loopbaan rond 1916 als liedjescomponist en schreef later de muziek voor musicals als “Lady, Be Good!”, “Oh, Kay!”, “Funny Face” (later verfilmd met in de hoofdrollen Fred Astaire en Audrey Hepburn), “Show Girl”, “Strike up the Band”, “Crazy for You” en “Of Thee I Sing”.

Zijn “Songbooks” zijn door diverse zangers en zangeressen waaronder Ella Fitzgerald op plaat en op cd gezet.

Ondanks zijn grote successen bevredigde het lichte genre hem niet.

Hij wilde als een serieuze “klassieke” componist gezien worden. Zijn eerste en belangrijkste poging daartoe was het schrijven van de “Rhapsody in Blue”. Hij componeerde dit vermaard geworden stuk voor piano en jazzorkest eind januari en begin februari 1924. Dat jaar ging het werk op 12 februari ook in première tijdens een concert met als thema An experiment in Modern Music, in de Aeolian Hall in New York. Paul Whiteman dirigeerde de jazzband die was aangevuld met een strijkerssectie en de toen 25-jarige Gershwin speelde zelf de pianosolo. Deze versie is in verkorte vorm ook op geluidsdrager opgenomen.

Door Ferde Grofé werd het stuk drie maal georkestreerd voor piano en orkest, in 1924, in 1926, and tenslotte in 1942. Deze laatste orkestrale concertversie wordt heden ten dage nog steeds het meest uitgevoerd.

Eén van de bekendste werken van Gershwin is “An American In Paris”. In de jaren ’20 oefende Parijs een grote aantrekkingskracht uit op allerlei Amerikaanse schrijvers, kunstenaars en musici. Ook Gershwin en zijn collega Cole Porter waren dol op Parijs, dat Porter tot diverse liederen insprireerde en Gershwin tot zijn meest ambitieuze orkestwerk. De compositie werd voor het eerst opgevoerd in 1928, in Carnegie Hall te New York met de beroemde Walter Damrosch als dirigent.

An American In Paris” is een soort symfonisch gedicht en qua vorm een rapsodie, waarin Gershwin beelden en geluiden van Parijs oproept zoals hij ze zelf heeft ondergaan. Het claxongeloei van de ouderwetse Parijse taxi’s klinkt door de bedrijvigheid op de boulevard heen.

An American In Paris” werd al snel de inspiratie voor een inmiddels legendarische en gelijknamige filmmusical uit 1951 met Gene Kelly en Leslie Caron in de hoofdrollen en ook nu vond Gershwin niet de erkenning die hij zocht.

Op één van zijn Europese reizen in 1928 zocht Gershwin contact met o.a. Maurice Ravel (1875 –1937). Hij vroeg met name aan Ravel of die hem compositielessen wilde geven. Ravel moet – volgens overlevering – toen hebben geantwoord: "Waarom wilt u een tweederangs Ravel worden, wanneer u al een eersterangs Gershwin bent?"

Gershwin zette zich daarna aan het componeren van zijn meesterwerk: de opera “Porgy and Bess” daarin het nummer/aria “Summertime”, die in 1935 voltooid werd en waarin alle gezongen rollen door negerzangers en -zangeressen vertolkt werden. Slechts een paar zeer kleine “sprekende” rollen werden door blanken vertolkt.

Tijdens zijn leven was deze opera verre van succesvol. Gershwin was hierdoor diep teleurgesteld. Tegenwoordig wordt de opera wel gewaardeerd maar toch niet vaak opgevoerd, omdat het moeilijk blijkt te zijn om een geschikte bezetting te vinden.

George Gershwin overleed op 11 juli 1937 in Hollywood op slechts 38-jarige leeftijd aan een hersentumor en werd begraven in een Mausoleum op Westchester Hills Cemetery in Hastings-on-Hudson nabij New York.

George Gershwin graf George Gershwin graf detail Mausoleum van George Gershwin 

Gershwin stierf als een rijk man, maar had bij zijn leven niet de erkenning gekregen die hij zo graag had gewild. Na zijn dood heeft zijn werk ook onder de liefhebbers van klassieke muziek meer waardering gekregen en worden ze regelmatig in de concertzaal uitgevoerd.

 

Olivia Newton-John Olivia Newton-John

Ook vandaag wordt de op 26 september 1948 in Cambridge (Groot-Brittannië) geboren Australische zangeres en actrice Olivia Newton-John 60 jaar.

Olivia Newton-John is een kleindochter van Max Born, de winnaar van de Nobelprijs voor de Natuurkunde in 1954. De Duits-Joodse Born werd geboren in het toen nog Duitse Breslau (nu Wrocław in Polen) en trouwde met Hedwig Ehrenberg. Ze kregen drie kinderen waaronder Gustav Victor Rudolf Born – de nu 87-jarige Prof. Em. Farmacologie aan het Londense King’s College – en Irene. Zij trouwde met Brinley "Bryn" Newton-John wiens moeder in Hayes, Cardiff, in de New Market Tavern werkte en achter de toog beviel van haar zoon… Brinley werd later officier bij MI5 en werkte tijdens de Tweede Wereldoorlog in Bletchley Park aan het Enigma project. Hij was ook de officier die Rudolph Hess gevangen nam. Het koppel kreeg drie kinderen:

1.      Hugh, die dokter werd

2.      Rona, die van 1980 tot 1985 getrouwd was met Jeff Conaway, de acteur die twee jaar eerder in “Grease de rol van Kenickie speelde, één van de vrienden van John “Danny Zuko” Travolta

3.      Olivia

In 1954 – toen ze vijf was – verhuisde Olivia met haar familie naar Australië. In de jaren ’60 keerde ze terug naar Groot-Brittannië. Ze begon haar muzikale carrière op 21-jarige leeftijd.

Ze had een relatie met Bruce Welch, gitarist van The Shadows, en trad op in de wekelijkse show van Cliff Richard.

Korte tijd later verhuisde ze naar de Verenigde Staten. Ook daar had ze een succesvolle zangcarrière met o.a. de hits “If Not For You” en "Banks Of The Ohio". "Let Me Be There" uit 1973 leverde haar een Grammy op voor Beste Vrouwelijke Country Zangeres en een Academy of Country Music award voor Meest Beloftevolle Vrouwelijke Zangeres op.

In 1974 vertegenwoordigde ze Groot-Brittannië op het Eurovisiesongfestival. Met het nummer "Long Live Love" werd ze in Brighton vierde achter ABBA met het winnende "Waterloo", Italië met Gigliola Cinquetti, die in 1964 had gewonnen met “Non Ho L’Età”, en Nederland met “I See A Star” (“Ik zie een ster”) van Mouth and MacNeal.

Rond deze tijd was Olivia Newton-John één van de populairste zangeressen van Groot-Brittannië.

Daarna scoorde ze opnieuw hits met “If You Love Me, Let Me Know” en vooral "I Honestly Love You" wat haar grootste succes zou worden en waarvoor ze een Grammy voor Plaat van het Jaar en Beste Vrouwelijke Pop Zangeres kreeg.

Haar successen als countryzangers werden in Countrymiddens slecht onthaald, omdat ze het niet kunnen vonden dat een in Groot-Brittannië geboren en in Australië opgevoede zangeres countrymuziek zong en er nog prijzen voor bovenop kreeg.

Toen ze in 1974 tot Country Music Association Female Vocalist of the Year werd uitgeroepen en daarbij Loretta Lynn, Anne Murray, Dolly Parton en Tanya Tucker achter zich liet trokken verschillende country artiesten zich terug uit de Country Music Association.

Maar ze had er ook voorstanders. De zuster van Dolly Parton, Stella Parton, nam “Ode To Olivia" op en Olivia Newton-John zelf nam haar album “Don’t Stop Believin’” in 1976 op in de Nashville, de hoofdstad van de country muziek.

Ze scoorde nog hits met "Please Mr. Please", "Have You Never Been Mellow", "Something Better To Do", "Let It Shine", "Come On Over" en "Don’t Stop Believin’".

Grease 1 Grease 2 Grease

In 1978 kreeg ze grote bekendheid met haar rol als Sandy Olsson in de film “Grease” naast John Travolta. de film was een regelrechte hit. De bioscopen waren uitverkocht, de soundtrack stond wekenlang op nummer één, en John Travolta en Olivia Newton-John waren op slag wereldberoemd.

Olivia Newton-John - Totally Hot De hoes van de LP "Totally Hot"

De transformatie van haar personage in “Grease” van “Good Sandy” naar “Bad Sandy” trok ze door naar haar volgende LP, “Totally Hot” waarop ze geheeld in leder gehuld op de cover stond. Uit dit album kwamen de nummers "A Little More Love", "Deeper Than The Night" en “Totally Hot”.

Olivia Newton-John Xanadu De hoes van de single "Xanadu"

In 1980 scoorde ze nog een hit, samen met Electric Light Orchestra, met “Xanadu”, de titeltrack van de gelijknamige film – die totaal flopte – waarin ze samen speelde met Gene Kelly. Uit die film kwamen ook de singles “Magic” en het duet met Cliff Richard, “Suddenly”.

Olivia Newton-John Physical Physical

In 1981 kwam het album “Physical” uit waarvan de gelijknamige single een hit werd. De videoclip van “Physical” leek op een promotiespot voor aerobics.

Olivia Newton-John Two of a Kind De affiche van "Two of a Kind"

In 1983 speelde ze terug met John Travolta in de romantische komedie “Two of a Kind” die evenmin goed scoorde bij publiek en critici. Het enige succes dat de film opbracht was de song “Twist of Fate".

Olivia Newton-John Lattanzi Olivia Newton-John en Matt Lattanzi

In december 1984 trouwde Olivia Newton-John met Matt Lattanzi.

Olivia Newton-John Chloe  Chloe nu

In januari 1986 werd Chloe Rose Lattanzi geboren waarop Olivia zich enkele jaren terugtrok uit de mediabelangstelling.

In 1992 kreeg ze borstkanker. Ze vernam het nieuws hetzelfde weekend dat haar vader overleed.

Ze overwon de ziekte en zet zich sindsdien in voor de strijd tegen kanker. Ze ging zich ook meer en meer de spirituele toer op en ijveren voor natuurlijke geneesmiddelen.

In 1995 scheidde ze van Matt Lattanzi en een jaar later ging ze samen wonen met de cameraman Dean McDermott.

In 2005 verdween McDermott nadat hij was gaan vissen voor de Califonische kust. Zijn verdwijning blijft tot op de dag van vandaag een mysterie. Sommigen veronderstellen dat hij bewust verdween om geen alimentatiegeld meer te moeten betalen aan zijn ex-vrouw, de actrice Yvette Nipar.

In 2007 werd bekend dat Olivia’s dochter Chloe herstelde van anorexia.

Olivia Newton-John John Easterling Olivia Newton-John en John Easterling

In juni van dit jaar trouwde Olivia Newton-John in het geheim met John "Amazon John" Easterling in Cuzco (Peru).

 

Micha Marah Micha Marah

En ook vandaag wordt de op 26 september 1953 in Turnhout als Alda Leppens geboren Vlaamse zangeres Micha Marah 55 jaar.

Micha Marah brengt in 1969 haar eerste single uit. Zij is dan amper 16 jaar. Nationaal bekend wordt Micha dankzij Canzonissima 1971. Tijdens dit programma, waarin de Vlaamse afvaardiging voor het Eurovisie Songfestival wordt gekozen, presenteert het 17-jarige zangeresje o.a. haar liedje “Tamboerke”. Nicole & Hugo met “Goeiemorgen morgen” worden echter uitverkoren om naar Dublin te gaan. “Tamboerke” bereikt de hitparade en wordt Micha’s eerste hit. Haar tweede hit is “Die heerlijke wereld” en dat is een bewerking van “Un mundo nuevo”, de Spaanse songfestivalbijdrage van 1971. Haar ster rijst snel dat jaar, want zij doet mee aan het fameuze liedjesfestival Knokke Cup en staat ook in de hitparade met de liedjes “Ik ben een meisje” en “Sterren aan de hemel”.

In 1975 waagt zij met “’t Is over” haar kansen nog eens voor het Eurovisie Songfestival. Zij doet dat samen met The Pebbles maar Ann Christy wint met “Gelukkig zijn” en gaat naar Stockholm.

Micha MARAH Hey Nana Micha Marah zinht "Hey Nana"

In 1979 wordt ze zonder competitie uitgekozen om België te vertegenwoordigen op het Eurovisie-podium. Tijdens de pre-selectie op 3 maart 1979 zingt ze drie liedjes: “Mijn dagboek”, “Comment ça va” en “Hey nana”. Het laatste wordt gekozen om naar Jeruzalem te gaan. Micha verfoeit het liedje echter en dreigt zich terug te trekken. De situatie dreigt te escaleren als ze “Hey nana” als plagiaat wil laten aanmerken met de bedoeling het te diskwalificeren. Zangeres Nancy Dee wordt benaderd als vervangster. Uiteindelijk reist Micha Marah toch af naar Israël. Op 31 maart 1979 zingt zij het gewraakte liedje. Ze eindigt er als 18de en gedeelde laatste. Daarna wil ze “Hey nana” nóóit meer zingen.

Ze is samen met Marijn De Valck als als tv-presentatrice te zien in het jeugdprogramma Stad op stelten. In de jaren tachtig en negentig presenteert zij radioprogramma’s als Hadiemicha en Kwistig met muziek.

Zij raakt geïnspireerd door Ierse folksongs en brengt in 1998 een album met bewerkingen uit.

Anno 2006 maakt ze samen met Alana Dante en Sandra Kim deel uit van de Soul DivaZ. Zij brengen een repertoire van hits uit de jaren zestig.

 

robert palmer Robert Palmer

En tenslotte is het vandaag al vijf jaar geleden dat de op 19 januari 1949 in Batley als Alan Palmer geboren Britse popmuzikant Robert Palmer op 26 september 2003 in Parijs op 54-jarige leeftijd aan een hartinfarct overleed.

Zijn grootste hits waren “Best of both Worlds”, “Johnny And Mary”, “Looking for Clues”, “Addicted to Love” en “Bad Case of Loving You”.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s